Euraudax Randonneé Nederland

Na een week van voorzichtig herstel vertrek ik op vrijdagavond om 23.30 uur richting Oostende. De start is vanuit een havenkroeg. Ik parkeer de auto tegenover een hoerenkast, omdat daar de auto de hele zaterdag gratis kan blijven staan. De dames achter de rode verlichting kijken me ongelovig aan. Kerels die zich uitkleden zal voor hun niets bijzonders zijn om 03.00 uur 's nachts. Een Hollander die zich meteen weer in de wielerkledij hijst is iets aparts, zelfs voor hun.
En daar sta je dan in je uppie om aan 400 km te beginnen ........ Om 04.00 uur vertrekken we met een zeer summiere routebeschrijving richting Frankrijk.
De groep is niet echt groot..... 6 personen waaronder nog 2 'Hollanders'.

Na 2 uurtjes fietsen begint het te waaien, hard te waaien. Boven zee word het stikdonker. Dit mondt uit op een zuidwesterstorm welke ons alleen maar probeert terug te blazen.
Er wordt regelmatig lek gereden. De Fransman welke dit 2 keer overkomt blijft achter en houdt het voor gezien.
We stoppen onder een viaduct, het bliksemt zo hevig dat het echt gevaarlijk is om door te gaan. Het waait zo hard dat we even nat worden onder het viaduct dan daar buiten. Het is steenkoud.
Als het onweer iets minder wordt vertrekken we om op temperatuur te komen. Er wordt flink tempo gereden.
Mijn hartslagmeter geeft aan dat ik moet afhaken. Na 125 km sta ik er alleen voor. Ik krijg de rekening gepresenteerd van de buikgriep. De conditie is waardeloos.....in ieder geval te slecht voor dit zware werk. Nog 40 km. tegen de westenwind in en dan ben ik in Wimereux. Het stopt gelukkig met regenen en warempel om 13.00 uur draai ik naar het oosten met zonneschijn.   »
Zelfs met een goede Michelinkaart bij me is het nog vaak zoeken. Ik kom de middag redelijk door. In de namiddag begint mijn maag op te spelen en heb moeite om in Oostende te komen.
Om 20.00 uur zit ik compleet uitgewoond tegenover de hoeren in mijn auto. De auto van de andere Hollanders staat nog geparkeerd, als zij goed doorgefietst hebben moet het voor hun bijna erop zitten.
Nu moet ik de moed bij elkaar rapen om nog eventjes in Breskens een stempeltje te gaan halen. Enkele reis 57 km.... Door het zand schakelt de achterderailleur ook al niet meer. Droge kleren aantrekken en een liter rijstepap eten, dan moet het lukken. Ik vertrek met mijn nieuwe, droge fietsschoenen richting Brugge en Breskens. Het water valt weer met bakken uit de pikdonkere hemel dus veel plezier van die droge kleren ....
De andere deelnemers ben ik niet tegengekomen, ik begrijp er niets van. Zij zullen toch niet........
Om 23.30 uur val ik in Breskens een friture binnen, stempel af en fiets met aangepast tempo naar Oostende. Vlak voor Oostende wordt ik beloond met enkele regenvrije kilometers, lucky me.
De auto van de Hollanders is weg, hoe die gefietst zijn begrijp ik helemaal niet meer. Om 02.45 uur zak ik in mijn auto, de dames kijken weer verbaasd naar dat hoopje mens dat ik nog voorstel, aan mij zullen ze niets verdienen.....

De zwaarste tocht die ik ooit gemaakt heb, zeker mentaal.
De fiets heeft het niet minder slecht gehad: alle draaiende delen moesten gereviseerd of vernieuwd worden.

Ben Claassens, Euraudax Randonneé Nederland