Belevenis Arthur van der Lee 300 km Ossendrecht 16 april
De 300 Km vanuit Ossendrecht opgetekend door Arthur van der Lee
Zaterdag ochtend wekker gaat af, jeetje nog niet eens 5 uur. Met moeite trek ik eruit. Na de douche eerst nog veel koffie gedronken en de proviand ingepakt, dan de auto in om naar Ossendrecht af te reizen. De fiets staat al in de wagen dus het is een vliegende start wat dat betreft.
Daar om ongeveer 6 uur aangekomen op een nog stil en verlaten dorpsplein kon ik nog met gemak een parkeerplaats vinden. De heren van Mourik en leDuc zitten alweer klaar achter “hun” tafeltje om iedereen te ontvangen en de inschrijvingen te organiseren. De eerste koffie in cafe de Vrede is van de “Kas” krijg ik te horen. Na pas eind vorig jaar te zijn begonnen met het fietsen van georganiseerde langere afstanden is het me nu al opgevallen dat het geen dure hobby is dat Randoneuren. Voor net iets meer dan een tientje mag je jezelf de hele dag suf trappen en krijg je nog een medaille ook.
Vertrek voor de 300 Km is deze keer stipt om 7 uur. De nieuwe fiets heb ik inmiddels al een week of twee in kunnen rijden. Bij de 200 Km voelde hij nog wat onwennig aan en moest ik een keer afstappen met kramp. Nu heb ik de iets andere zitpositie al aardig in de benen en begint de nieuwe M5 M-Racer al vertrouwd aan te voelen.
Na de start probeer ik weer bij racefiets kopgroep te blijven. De echte snelle jongens zijn dan al “ontsnapt”. Vanuit Brabant gaat het langs de dijken zeeland in. Een prachtige dag met nauwelijks wind en nog lekker rustig op straat. Dat zal later op de dag wel anders worden als het “Electro” peloton van recreatie fietsers de weg weer op gaat.
In Arnemuiden laat ik de anderen rechtdoor razen en ga net voor het spoor linksaf Arnemuiden in om eerst nog even bij M5 Ligfietsen in Middelburg koffie te gaan drinken. Het is dan kwart over 9. Bram Moens de eigenaar van M5 komt net aangereden en voorziet mij van twee heerlijke straffe bakjes Nespresso een bolus en een banaan. We praten nog wat over de nieuwe M-Racer waar ik vandaag op rij vandaag. Dan moet ik na een half uurtje lummelen toch verder, hoewel het randoneuren vanuit de basis geen wedstrijd is begrijp ik steeds, wil je toch voor jezelf een goede tijd neerzetten.
Als ik langs het kanaal na Kleverskerke de kruising over kom zie ik de fraai beschilderde Tailbag van Jaap Bouman nog net aan mij voorbij gaan. Ik zit weer op de goede weg en heb bij elkaar een km of 5 omgereden. Samen met Jaap rijden we richting Zoutelanden voor de volgdende stempel post. Jaap verteld hoe hij jaren geleden met een verslechterde gezondheid en geen conditie aan het ligfietsen begonnen was, en enige jaren later al in staat bleek om tochten van 1000 Km en meer op de ligfiets te kunnen volbrengen.
Na de stempel post in Zoutelande fiets ik alleen verder. Het weer is nog altijd geweldig met weinig wind. Het gaat de dam over naar Goeree Overflakee. Nog een keer ben ik spoor bijster. Op de Garmin zie ik een stempelcontrole aangegeven. Ter hoogte van het vlaggetje zie ik alleen een stille boerderij met gesloten hekken. Hier kan het niet zijn denk ik nog. Even verderop is een pension, maar ook daar geen fiets aktiviteiten zo op het eerste gezicht. Dan moet ik toch echt mijn bril op gaan zoeken. Een van de fijnere geneugten van op leeftijd komen is wel het minder worden van de “lees” ogen. Na nog 2 keer stoppen en nog wat tijd verloren te hebben zie ik dat het een BP tankstation betreft, en dat ligt ik de verte. Dat ontdekken van de stempel posten is iets wat ik nog zou kunnen verbeteren. Het is natuurlijk niks om de hele dag jezelf rot te trappen voor een goed gemiddelde om dan vervolgens bij iedere stempelpost tijdenlang rond te prutsen.
Na de volgende stempelpost krijg ik André van den Berge weer in het vizier en we rijden samen een poosje op. Na dat ik ergens op een lange dam voor de Haringvliet brug door een clubje racefietsers was uitgedaagd ben ik André uit het zicht verloren om hem nog een keer terug te zien bij Cafetaria het Plein in Strijen (Hoeksewaard). Hij rijd nu inmiddels samen met Peter de Rijk die op een M5 Carbon High Racer rijd. Zegaan net stempelen. Ook hier was ik weer te ver doorgereden en had een stuk verder al in de sporthal gevraagd of dit de stempel post is.
Dan is het tijd voor het laatste stuk door de Hoeksche Waard en Brabant. De weg voert mij via Maasdam naar ’s Gravendeel en vervolgens door de Kiltunnel en over de Moerdijkbrug. Nog steeds fantastisch weer met een lichte wind in de rug. Het is dan in het Brabantse dorpje de Klundert dat er bij Benzine en Service station Jorna weer gestempeld moet worden. Ik weet dat pas later en ben alweer op zoek naar een cafe of taria al dan niet “kwalie”. Als ik met een Bounty trio en anderhalve liter ijskoude Cola buiten kom strijken er net nog twee racefietsers neer die ook gaan stempelen. Ik snap nog steeds niet hoe deze mannen die ook zo op het eerste gezicht de 50 net als ik al zijn gepasseerd dit klaar spelen op een gewone fiets. Petje af zou ik zeggen. Ik moet er niet aan denken om 300 Km of meer op een zadel te zitten van nog geen 2 cm breed. Met het einde in zicht krijg ik er weer zin in, en met het windje in de rug ga ik aan de laatste 40 of 50 km beginnen? Ik heb niet echt een goed beeld hoever het nog is want bij een weg opbreking heb ik met het optillen van de fiets per ongeluk de dagteller “gereset” en die is weer op nul begonnen.
Ik stop nog één keer om een paar hééle lange teugen Cola te nemen en gelijk nog maar een keer te piesen. Samen met de leesbril is dit ook zo’n typische “oude” mannen kwaal.
De laatste 10 km voor de wind met de langzaam zakkende avondzon zijn bijna een religieuze ervaring zo door het Brabantse land met zijn kapelletjes en kruisbeelden. Met de gemiddelde snelheid zit ik voor mezelf aan de goede kant het is nog net boven de 30 gemiddeld. En om ongeveer 6 uur stap ik Café de Vrede weer binnen met een volle stempelkaart.
Ik wilde de organisatie bij deze bedanken voor een gezellige dag en een prachtige route, graag tot een volgende keer.
Zaterdag ochtend wekker gaat af, jeetje nog niet eens 5 uur. Met moeite trek ik eruit. Na de douche eerst nog veel koffie gedronken en de proviand ingepakt, dan de auto in om naar Ossendrecht af te reizen. De fiets staat al in de wagen dus het is een vliegende start wat dat betreft.
Daar om ongeveer 6 uur aangekomen op een nog stil en verlaten dorpsplein kon ik nog met gemak een parkeerplaats vinden. De heren van Mourik en leDuc zitten alweer klaar achter “hun” tafeltje om iedereen te ontvangen en de inschrijvingen te organiseren. De eerste koffie in cafe de Vrede is van de “Kas” krijg ik te horen. Na pas eind vorig jaar te zijn begonnen met het fietsen van georganiseerde langere afstanden is het me nu al opgevallen dat het geen dure hobby is dat Randoneuren. Voor net iets meer dan een tientje mag je jezelf de hele dag suf trappen en krijg je nog een medaille ook.
Vertrek voor de 300 Km is deze keer stipt om 7 uur. De nieuwe fiets heb ik inmiddels al een week of twee in kunnen rijden. Bij de 200 Km voelde hij nog wat onwennig aan en moest ik een keer afstappen met kramp. Nu heb ik de iets andere zitpositie al aardig in de benen en begint de nieuwe M5 M-Racer al vertrouwd aan te voelen.
Na de start probeer ik weer bij racefiets kopgroep te blijven. De echte snelle jongens zijn dan al “ontsnapt”. Vanuit Brabant gaat het langs de dijken zeeland in. Een prachtige dag met nauwelijks wind en nog lekker rustig op straat. Dat zal later op de dag wel anders worden als het “Electro” peloton van recreatie fietsers de weg weer op gaat.
In Arnemuiden laat ik de anderen rechtdoor razen en ga net voor het spoor linksaf Arnemuiden in om eerst nog even bij M5 Ligfietsen in Middelburg koffie te gaan drinken. Het is dan kwart over 9. Bram Moens de eigenaar van M5 komt net aangereden en voorziet mij van twee heerlijke straffe bakjes Nespresso een bolus en een banaan. We praten nog wat over de nieuwe M-Racer waar ik vandaag op rij vandaag. Dan moet ik na een half uurtje lummelen toch verder, hoewel het randoneuren vanuit de basis geen wedstrijd is begrijp ik steeds, wil je toch voor jezelf een goede tijd neerzetten.
Als ik langs het kanaal na Kleverskerke de kruising over kom zie ik de fraai beschilderde Tailbag van Jaap Bouman nog net aan mij voorbij gaan. Ik zit weer op de goede weg en heb bij elkaar een km of 5 omgereden. Samen met Jaap rijden we richting Zoutelanden voor de volgdende stempel post. Jaap verteld hoe hij jaren geleden met een verslechterde gezondheid en geen conditie aan het ligfietsen begonnen was, en enige jaren later al in staat bleek om tochten van 1000 Km en meer op de ligfiets te kunnen volbrengen.
Na de stempel post in Zoutelande fiets ik alleen verder. Het weer is nog altijd geweldig met weinig wind. Het gaat de dam over naar Goeree Overflakee. Nog een keer ben ik spoor bijster. Op de Garmin zie ik een stempelcontrole aangegeven. Ter hoogte van het vlaggetje zie ik alleen een stille boerderij met gesloten hekken. Hier kan het niet zijn denk ik nog. Even verderop is een pension, maar ook daar geen fiets aktiviteiten zo op het eerste gezicht. Dan moet ik toch echt mijn bril op gaan zoeken. Een van de fijnere geneugten van op leeftijd komen is wel het minder worden van de “lees” ogen. Na nog 2 keer stoppen en nog wat tijd verloren te hebben zie ik dat het een BP tankstation betreft, en dat ligt ik de verte. Dat ontdekken van de stempel posten is iets wat ik nog zou kunnen verbeteren. Het is natuurlijk niks om de hele dag jezelf rot te trappen voor een goed gemiddelde om dan vervolgens bij iedere stempelpost tijdenlang rond te prutsen.
Na de volgende stempelpost krijg ik André van den Berge weer in het vizier en we rijden samen een poosje op. Na dat ik ergens op een lange dam voor de Haringvliet brug door een clubje racefietsers was uitgedaagd ben ik André uit het zicht verloren om hem nog een keer terug te zien bij Cafetaria het Plein in Strijen (Hoeksewaard). Hij rijd nu inmiddels samen met Peter de Rijk die op een M5 Carbon High Racer rijd. Zegaan net stempelen. Ook hier was ik weer te ver doorgereden en had een stuk verder al in de sporthal gevraagd of dit de stempel post is.
Dan is het tijd voor het laatste stuk door de Hoeksche Waard en Brabant. De weg voert mij via Maasdam naar ’s Gravendeel en vervolgens door de Kiltunnel en over de Moerdijkbrug. Nog steeds fantastisch weer met een lichte wind in de rug. Het is dan in het Brabantse dorpje de Klundert dat er bij Benzine en Service station Jorna weer gestempeld moet worden. Ik weet dat pas later en ben alweer op zoek naar een cafe of taria al dan niet “kwalie”. Als ik met een Bounty trio en anderhalve liter ijskoude Cola buiten kom strijken er net nog twee racefietsers neer die ook gaan stempelen. Ik snap nog steeds niet hoe deze mannen die ook zo op het eerste gezicht de 50 net als ik al zijn gepasseerd dit klaar spelen op een gewone fiets. Petje af zou ik zeggen. Ik moet er niet aan denken om 300 Km of meer op een zadel te zitten van nog geen 2 cm breed. Met het einde in zicht krijg ik er weer zin in, en met het windje in de rug ga ik aan de laatste 40 of 50 km beginnen? Ik heb niet echt een goed beeld hoever het nog is want bij een weg opbreking heb ik met het optillen van de fiets per ongeluk de dagteller “gereset” en die is weer op nul begonnen.
Ik stop nog één keer om een paar hééle lange teugen Cola te nemen en gelijk nog maar een keer te piesen. Samen met de leesbril is dit ook zo’n typische “oude” mannen kwaal.
De laatste 10 km voor de wind met de langzaam zakkende avondzon zijn bijna een religieuze ervaring zo door het Brabantse land met zijn kapelletjes en kruisbeelden. Met de gemiddelde snelheid zit ik voor mezelf aan de goede kant het is nog net boven de 30 gemiddeld. En om ongeveer 6 uur stap ik Café de Vrede weer binnen met een volle stempelkaart.
Ik wilde de organisatie bij deze bedanken voor een gezellige dag en een prachtige route, graag tot een volgende keer.
