Euraudax Randonnée Nederland

Mijn eerste brevet begint al vroeg, nee niet op de zaterdagmorgen, maar om 16.21 uur op de vrijdagmiddag. Dan vertrekt namelijk de stoptrein van Hoogkarspel naar Amsterdam. Vandaar gaat mijn reis via Schiphol, Rotterdam en Roosendaal naar het Zeeuwse Rilland-Bath. Je moet immers wat organiseren als je (nog) bent aangewezen op het openbaar vervoer en op tijd van start wilt gaan! Overigens is de drempel om zo te reizen laag, omdat ik al in het bezit bent van een NS-Jaarkaart. Anders werd het rijden van de brevetten nog een verrekt dure onderneming.

5 april 2003, BRM 200 Euraudax, start Ossendrecht.

Je gaat er misschien aan wennen, maar op de zaterdag om 4:30 opstaan is toch wel vroeg. Deze keer een ritje met de auto van 68 kilometer.

Om 6:15 arriveerde ik in Ossendrecht op het pleintje bij het Café/ Hotel Boulevard. Op het pleintje waren al verschillende randonneurs aan het uitpakken en gereedmaken. Ik ben eerst maar voor de koffie gegaan, in het warme café was de tafel van de organisatie al helemaal geïnstalleerd en de eerste rijders hadden al hun stempelkaart en routebeschrijving. Mijn kaart lag in verband met mijn voorinschrijving klaar, dus geen geschrijf meer.

De benen voelen altijd de vorige dag

Mijn benen zijn weer tot rust gekomen na de eerste lange ritten van dit seizoen naar Chaam. Heenreis was zeer zwaar door de voortdurend zware wind uit het zuidwesten. De start was al niet best omdat ik na 3 km tegenwind bemerkte dat ik mijn bidons vergeten was. Dus ben ik maar even terug gegaan. De nieuwe start was om 8.30. Daarna nog even verdwaald in Amsterdam, dit overkomt me altijd. Via de LF routes (goed gepijld en ondanks de harde wind een mooie route)en 180 km later kwam ik aan in Chaam. Op een enkeling na was iedereen er al. De verdere gebeurtenissen in Chaam is bekend.

WRB 400Km, 24-25mei 2002: Over lekrijden en andere perikelen

1e etappe naar Tienen
Robert’s startfluitje is om 22:00 te Ossendrecht. Een overzichtelijke groep fietsers rijdt in bedaard tempo richting Putte. Het zal mij benieuwen, dit wordt een bijzondere tocht, daar ik een grens ga verleggen, deze lag op 350km en is alweer zo’n 13 jaar oud. Het wordt al snel donker, de avond valt en we rijden de bossen in bij Kalmthout. De knipperlichtjes op mijn fiets zijn leuk om gezien te worden maar ikzelf zie er niet veel mee, volgende keer maar eens echte verlichting op de fiets zetten. Na zo’n 50km wordt er geroepen: ‘LEK!’. Zo’n 5 seconden later loopt mijn achterband direct leeg. ‘Hoe kunnen ze dat nou al weten?’, vraag ik me af. Blijkt dat ik niet de enige ben. België blijkt een paar heel vervelende drempels en kuilen te kennen waar een stootlek zo gereden is. Jan is weg, terwijl ik graag bij hem in de buurt was gebleven, zijn snelheid ligt me wel.

Vrijdagochtend word ik door Leo Förster opgehaald. Om zo’n 01.10 uur staat hij voor de deur. Ik ben de hele avond bezig geweest met het pakken van m’n spullen dus van slapen is niets terecht gekomen. Even de spullen in de auto laden en m’n fiets in de achterbak en dan kan het weekend van Bordeaux-Parijs beginnen. Eerst gaan we naar de broer van Leo, Ed Förster. Ook hij heeft zich ingeschreven voor BP. Bij hem moeten we de fietsen en de bagage overladen in zijn busje, om vervolgens naar Reeuwwijk af te reizen waar we nog een deelnemer ophalen, Roy ?Woes?. Uiteindelijk arriveren we om ongeveer 03.15 uur in Ossendrecht waar de bus al staat te wachten. Daar moeten eerst alle fietsen en bagage in de bus worden gepropt. Sommige fietsen gaan boven in de bus, waar een aantal banken uit zijn gehaald. De rest moet uit elkaar worden gehaald en onder in de bus. De tassen worden overal waar nog een gaatje vrij is tussen gedaan. Om stipt 04.00 uur vertrekken we. In totaal zo’n 31 deelnemers en 2 begeleiders. Eén deelnemer, Martijn, was er niet, later bleek dat hij wat pech had met de trein en uiteindelijk pas tegen half vijf in Ossendrecht was. Balen dus voor hem.